"دست نوشته های رکسانا " جایگزین عنوان قبلی وبلاگ (بانوی کوچک )

گردید.

"غصه نخور ، میرم و بر می گردم."

"به چشمانت بیاموز هر کسی ارزش دیدن ندارد."

"چشم انتظار "  ،  "جگر طلا " ،  "عزیز دل مادر ".

دست بر قضا، مدتی است که توفیق اجباری سوار شدن بر یکی از این مرکبهای با شکوه، نصیب من و جمعی از دوستان شده. هیبتش چیزی است در ردیف اتوبوسهای  ورزشگاه آزادی ، پس از بازی استقلال و پرسپولیس .روی شیشه عقبی اش هم  با خط درشت حک شده: " شنگول  " .   خدا نصیبتان نکند ، راننده اش هم از خودش شنگول تر !
مبتلا به جنون سرعت . عاشق سبقتهای غیر مجاز علی الخصوص بر سر پیچهای  جاده، صحبت با موبایل در حین رانندگی. گاهی هم برای  به رخ کشیدن مهارتش و قبض روح نمودن ما ، فرمان را رها می کند.علائم خماری هم کم و بیش دارد.همه اینها به کنار، علاقه وافری (در حد مرگ ) هم نسبت  به ترانه های "جواد یساری " در او موج می زند(فعالیت فرهنگی ).
ما هم که محکوم به شنیدن هستیم. من یکی که بیشتر ترانه های جواد یساری را  از بر شده ام.حتی  گاهی تا دو سه روز، این ترانه ها  بطور اتوماتیک در ذهنم پخش می شود .
خلاصه اینکه بعد از این نسبت به اتوبوسها اسقاطی انتقاد نکنید که خدایی نکرده بی فرهنگ انگاشته نشوید.
 اگر روزی هم  دیدید تاخیرم در بروز نمودن مطالب ،بیش از حد  طولانی شده، حتم بدانید که شنگول رمیده و ما را با هزار و یک آرزو بر دل ، به سفر آخرت فرستاده.

---

شاد باشید