پریشب تو فکر بودم که یه اقلیت اینجا و این موقع از سال خیلی مظلوم تر از همیشه هست مخصوصا" اگه غیر ایرانی هم باشه. نه بابانوئلی هست، نه برنامه های تلویزیون شور و حالی داره، نه خیابونا رو تزئین می کنن و نه حتی برفی که بباره. پس چجوری خوشحالش کنم؟! چجوری تو خوشحالیش شریک بشم؟!هدیه بگیرم، شکلات بخرم؟!  هر سال اون درخت کاج مصنوعی با شوق و ذوق تزئین می کنه تا حال و هوای کریسمس رو به خونه بیاره و رسم و رسومشون رو برای فرزندش زنده نگه داره.

به فارسی یه خط تبریک کریسمس و آرزوهای خوب خوب رو تایپ کردم و دادم به مترجم گوگل تا به رومانیایی ترجمه ش کنه. بعدش متن ترجمه شده رو اس ام اس زدم برای آنای عزیز.جواب داد: این بزرگترین سورپرایزی بود که می تونستم داشته باشم. ممنونم عزیزم خیلی ممنونم... برای تو هم *craciun Fericit.  امشب نوبت من بود که سورپرایز بشم. دعوت شدم به مهمونی شام که فردا شب به مناسبت کریسمس می گیرن.

 و به قول «هادی خرسندی» در نوشتهء زیبا و فوق العاده ش به نام «شبی که من کاج شدم»  :

«مدتی طول کشید تا فهمیدم شریک شدن در جشن مردم دیگر و شادی کردن همراه دیگران، هیچ اشکال قانونی و ناسیونالیستی و شووینیستی و حتی مذهبی! ندارد ...»


*craciun Fericit: کریسمس مبارک.