دستم را داغ می گذارم...

جهان چیزی شبیه موهای توست،

                    سیاه و سرکش و پیچیده.

          خیال کن چه بی بختم من!

                      که به نسیمی حتی،

                                    جهانم آشوب می شود...

 

تو

 باز مانده ی آخرین نسل معشوقانِ جهانی

           بدون بوس و کنار

                             بدون آغوش..

                  شاید حتی وجود نداشته باشی،

                                 اما

                             بی اینهمه هنوز

                                          دوستت دارم...

شبیه نوزادی که تمام دنیاش

                گریه ایست بی دلیل،

                           برای تو

                               قرنهاست 

                                گریه می کنم

                                                  بی دلیل...

 

دستم را داغ  می گذارم

                  که نبینمت دیگر،

                         تو  اما هرشب

                                  داغم را تازه می کنی...

«کامران رسول زاده»

پینوشت: شعری که دوست اش می دارم زیاد!

بعد نوشت: دوستان اگر بین شما کسی هست که در مورد بازار بورس، خرید و فروش ارز و بازار فارکس اطلاعات جامعی داره، در صورت امکان به ماریای عزیز (وبلاگ دفترچه کوچک ذهنم) که مشغول آماده سازی پایان نامه ارشد اش هست، کمک کنه. متشکرم.

فلفل

 

در زمینهء کشت فلفل تو گلدون، تو بالکن خونه، به موفقیت رسیدم!!! کلی براش زحمت کشیدم تا این شکلی شده. گلدون ش خیلی سنگینه. کشون کشون بردمش تو حمام با کفگیر (!) خاک ش رو زیر و رو کردم و خاک جدید اضافه کردم. کلی آبیاری شده. تازه بعضی روزا یخ می ریختم به پاش (مثلا" آبیاری قطره ای).  چند ماه پیش تو همین گلدون بذر سبزی خوردن کاشته بودم، که با شکست مواجه شده بود و همه ش چهار تا دونه ترهء کج و کوله در اومده بود. بعد اینهمه مدت انگار اون بذر سبزی خوردنا هم جون گرفتن و دور و بر این فلفله جوونه زدن. حالا می خوام کم کم از این گوجه فینگیلیا هم بکارم.

________________

بعد نوشت: من نمی دونم این بوتهء گوجه دیگه از کجا پیداش شد! گفته بودم می خوام از این گوجه فینگیلیا بکارم کنارش، حالا امروز می بینم خود به خود بوته گوجه سبز شده! اونم نه یکی بلکه دو تا. اول فکر می کردم تربچه باشه اما از مدل برگهاش معلومه گوجه ست!

هدیه هنگام انتظار می رسد

مبارک ام باشه!

بالاخره چندین ماه تلاش ام به ثمر نشست.

___________________

بعد نوشت : دوستان عزیزم از تک تک شما ممنونم بخاطر تبریک ها و آرزوهای خوبتون.

نترس کوچولو !

 

 

این طفلکی رو جلوی درب پارکینگ پیدا کردیم. خیلی ترسیده بود و  میو میو می کرد، با یه نگاه ملتمسانه. قلب اش خیلی تند تند می زد. آوردیم اش بالا. اولش رفته بود یه گوشه پناه گرفته بود. بعد که یه کم نوازش اش کردم، شروع کرد به بوییدن دستم. گرسنه بود.  براش تو یه ظرف شیر ریختم تا سیر بشه. چند دقیقه بعداش هم دیگه خجالت رو  گذاشت کنار و هوس کرده یه دوری هم تو خونه بزنه که متوقف اش کردم! بعد اش هم بردم اش تو حیاط بلکه شاید مامانش بیاد سراغ اش.جالبه که این فسقلی با من کاری نداشت، پشت دستم پناه گرفته بود و  برای خواهر زادهء کوچولوی هیجان زده ام  پِخ ِپخ می کرد و دندون نشون اش میداد. انگاری فهمیده بود اونم مثل خودش بچه ست!

 

پروژه

من اینروزا بیقرارم! بیقرارم ولی بی حوصله نیستم. می دونم این بیقراری زیاد هم طول نمی کشه. فوق اش تا آخر هفته.ولی فعلا" کاری از دستم بر نمیاد. نیازی به دلداری هم نیست حتی. بنابر این برای اینکه این چند روز هم زودتر سپری بشه،  شروع کردم توو ساعتهای بیکاریم به ساختن پازلی که عید پارسال هدیه گرفتم. و تا حالا داشت خاک می خورد. منظرهء چند تا ویلا ست توو جنگل برفی و غروب و اینا.بیشتر بنظر می رسه دارم نخود لوبیا پاک می کنم تا ساختن پازل! به قول مهندسان عمران،حالا فعلا" یکی از  ویلاهای مذکور رو گود برداری کردم، فوندانسیون اش هم ریختم! از فردا پس فردا می خوام سقف طبقه اولش رو بزنم! فعلا" پیش فروش هم نداریم!!!! اصرار نکنید!