پرنــده ء گـــمشده
دست نوشته های کم و بیش روزانه ام
غروب
کی میگه غروب دلگیره ...؟!
+
نوشته شده در پنجشنبه دهم اردیبهشت ۱۳۸۸ ساعت 23:47 توسط لاست ِبرد |
اینجا خانهء من است.
با آنکه بسیار کوچک است،
من براحتی در آن گم می شوم...
خانه
پست الکترونیک
آرشیو وبلاگ
عناوین نوشته ها
نوشتههای پیشین
دی ۱۳۹۱
خرداد ۱۳۹۱
اردیبهشت ۱۳۹۱
اسفند ۱۳۹۰
آذر ۱۳۹۰
آبان ۱۳۹۰
مهر ۱۳۹۰
شهریور ۱۳۹۰
تیر ۱۳۹۰
اردیبهشت ۱۳۹۰
فروردین ۱۳۹۰
اسفند ۱۳۸۹
بهمن ۱۳۸۹
دی ۱۳۸۹
آذر ۱۳۸۹
آبان ۱۳۸۹
مهر ۱۳۸۹
شهریور ۱۳۸۹
مرداد ۱۳۸۹
تیر ۱۳۸۹
خرداد ۱۳۸۹
اردیبهشت ۱۳۸۹
فروردین ۱۳۸۹
بهمن ۱۳۸۸
دی ۱۳۸۸
آذر ۱۳۸۸
آبان ۱۳۸۸
مهر ۱۳۸۸
شهریور ۱۳۸۸
مرداد ۱۳۸۸
تیر ۱۳۸۸
خرداد ۱۳۸۸
اردیبهشت ۱۳۸۸
فروردین ۱۳۸۸
اسفند ۱۳۸۷
بهمن ۱۳۸۷
آرشيو
پیوندها
الهامات شیخ عیسی ابو زید
بچه فنی (عباس )
پارتیزان (سعید )
پشه در سرزمین عجایب
دست نوشته های یک پزشک (سیاوش کاویان)
دلنوشته های یک شیخ
روزی دیگر (محسن)
ساسوشا
سفر نوشته (مونا)
غریبه ای نام آشنا (حسین حیدری)
نوشته های پژوهنده
خليل جوادي
خبرگزاري المرغ
نون و خودنویس (صبرینا)
طباخی پل رومی (علی)
آزی و رضا
توکای مقدس(توکا نیستانی)
شاندل
شكلات داغ
روزگاران(بهزاد میرزائی)
آهنگ وفا (زرتشت)
سایه روشن(سایه)
برای خودم، برای خودت(بابا امیر)
روزگار بهار (بهار)
دكتر پرتقالي
صداي چيپس خوردن آدم پشت سري (فاطمه)
میخوام خودم باشم(مريم)
دفترچه کوچک ذهنم(ماریا)
ستاره آباد
BLOGFA.COM
