وقتی خطای دید ات به حدی می رسد که کلمه ی  «پونور» را (رووم به دیفال) «پور.نو» بخوانی و *«دو دره» را *«دودره»، تا چند دقیقه  بعد اش هم  مبهوت و متفکر باشی که خوب حالا این کلمات چه ربطی به متن داشتند، این  حالت یعنی اخطار !

یعنی  اینکه  تا مغز ات ارروهای وحشتناک تری نداده کتاب را ببند و پاشو  برو سری به یخچال بزن بعد اش هم گوش ات  را به یک موسقی  روح نواز و ملایم  مهمان کن.

شفاف سازی:

* دو دره یعنی دو تا دره، دو تا پرتگاه.

*دودره هم لابد  معرف حضور هست دیگر...یعنی همان پیچاندن.

کلی پیام ادبی - فرهنگی داشت این پست!