می بینم که   آمار بازدید وبلاگم با سر سقوط کرده!

 می خوانم و می شنوم که دوستان عزیز مجازی و حقیقی ام گله مند هستند!

می دانم که  ساعت خواب و  استراحتم خیلی کمتر شده و وزن  کم کرده ام!

درست است، شدیدا" محروم کرده ام خودم را از تفریح و هر آنچه که برایم لذتی داشته...

نمی شنوم  بهانه های قلبم را  و جانانه سرکوبش کردم که آرام باشد و بهانه نگیرد و بعدها وقت دارد برای عشق ورزیدن ...

متاسفم  که نگران کردم بعضی ها را...

آگاهانه بر خودم سخت می گیرم اینروزها !

اما خوشحالم از آینده ای که دارم می سازم اش با همه ی توانم. دیگر نمی خواهم  ذره ای  تاوان پس دهم به زندگی...

 ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

پینوشت ویژه: صمیمانه ممنونم از همه ی دوستانی که جویای احوالم بودند.