اندکی صبر، سحر نزدیک است ...
می بینم که آمار بازدید وبلاگم با سر سقوط کرده!
می خوانم و می شنوم که دوستان عزیز مجازی و حقیقی ام گله مند هستند!
می دانم که ساعت خواب و استراحتم خیلی کمتر شده و وزن کم کرده ام!
درست است، شدیدا" محروم کرده ام خودم را از تفریح و هر آنچه که برایم لذتی داشته...
نمی شنوم بهانه های قلبم را و جانانه سرکوبش کردم که آرام باشد و بهانه نگیرد و بعدها وقت دارد برای عشق ورزیدن ...
متاسفم که نگران کردم بعضی ها را...
آگاهانه بر خودم سخت می گیرم اینروزها !
اما خوشحالم از آینده ای که دارم می سازم اش با همه ی توانم. دیگر نمی خواهم ذره ای تاوان پس دهم به زندگی...
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
پینوشت ویژه: صمیمانه ممنونم از همه ی دوستانی که جویای احوالم بودند.
+ نوشته شده در دوشنبه بیست و پنجم آبان ۱۳۸۸ ساعت 0:42 توسط لاست ِبرد
|