«عدالت در نابرابری معنا پیدا می کند»

به نظرم این جمله رو میشه بسط اش داد به حیطهء عاطفی آدمها و مشخصا" «وفاداریشون» نسبت بهم.علت اینکه خیلی ها (به ظاهر) به رابطه ء عاطفی و احساسیشون پایبند هستن اما بعد از گذشت مدت طولانی، یهو  پشت پا می زنن به کل رابطه و عواطف و  وجود طرف مقابل و یا حتی خیانت می کنن و رابطه ء جدیدی رو  جایگزین می کنن به این خاطره که فرد یا انتخاب دیگه ای که امتیازات چشم گیرتری داشته باشه، تا اون موقع تو دایره آدمهای اطرافشون نبوده. واسه همین به رابطه وفادار بودن! در حالی که اساسا"وفاداری وجود نداشته. چون طرف اصلا" تو موقعیتی قرار نگرفته که وفاداریش محک زده بشه! طولانی بودن رابطه هیچ ضمانتی برای وفاداری محسوب نمیشه. وفاداری هم شرایطی داره !